Compositions
Compositions
Nevenakkoorden
We kennen intussen de hoofdakkoorden I, IV en V. Dit zijn en blijven onze belangrijkste akkoorden, onze harmonische ankerpunten.
Wat dan met II, III, VI en VII? Deze graden noemen we nevenakkoorden en bieden een welkome variatie op de hoofdakkooden.
Hoofd- versus nevenakkoorden
In een grote tertstoonladder zijn de nevenakkoorden kleine drieklanken.
(VII is een verkleinde drieklank. Deze klinkt instabiel en wordt daarom zelden gebruikt)
In een kleine tertstoonladder is het andersom: nu zijn de nevenakkoorden grote drieklanken.
(Nu staat de verkleinde drieklank op II)
Vervangakkoorden
Nevenakkoorden worden ook vervangakkoorden genoemd.
Zij kunnen namelijk de hoofdakkoorden (tijdelijk) vervangen. I, IV en V blijven onze ankerpunten, maar II, III, VI (en later VII) gooien we in de strijd ter variatie.
Schuif je een hoofdakkoord een terts hoger of lager, dan hebben beide drieklanken twee noten gemeenschappelijk. Elk hoofdakkoord heeft dus twee nevenakkoorden.
We kunnen ook opmerken dat 2 van de 4 nevenakkoorden een dubbele functie kunnen hebben!
-
III hoort bij I en bij V... Dus een tonica- en een dominantfunctie;
-
VI hoort dan weer bij I en IV... Tonica en subdominant.
Akkoordverbindingen
We herinneren ons de twee basistrucs uit het hoofdstuk 'akkoordverbindingen' bij hoofdstuk
De twee trucs van de gemeenschappelijke noot en tegenbeweging helpen ons ook hier weer verder.
Er zijn nu ook situaties waarin we bv. twee gemeenschappelijke noten kunnen gebruiken.
Dit is steeds het geval bij akkoorden die een terts uit mekaar liggen, wat pas mogelijk is geworden door de nevenakkoorden.
vb. 1) Nevenakkoorden met
gemeenschappelijke noot:
vb. 2) Neven- en hoofdakkoord
met tegenbeweging:
vb. 3) I en VI met twee gemeenschappelijke noten:
vb. 4) idem voor VI en IV:
vb. 5) en voor IV en II:
Musescore-oefeningen
Schrijf een pianobegeleiding op volgende melodieën.
